The Peoples Republic Of Europe liefern mit Lubrication bereits ihr viertes Album ab, das wiederum alle Bereiche des Industrial durchlebt. Mit einem wummigen krachigen Sound, der monotone Rhytmusstrukturen geschickt mit Sprachsamples kombiniert, überzeugt TPROE. Was auffällt ist, das Lubrication noch härter klingt als frühere Veröffentlichungen. Konsequent spricht die Band auch Tabu-Themen in ihren Songs an, macht nicht Halt davor alle Facetten der düsteren menschlichen Existenz anhand von Tonbeispielen aus Film- und Fernsehen zu dokumentieren. So ist für Industrial-Fans dieses Album sicher empfehlenswert. Und je länger man sich in die musikalische Welt der Band hinhört kommt man zu der Erkenntnis, dass das Zeitalter der Maschinen schon begonnen hat. Anspieltips: Burden, Death, Lucifer. Fazit: Reinhören.

Dark Heart magazine

This is the 4th full length of TPROE and maybe a kind of new beginning for pushing the sound towards a more extreme level. “Lubrication” sounds probably more brute and percussive while a new concept has been elaborated, this time being directed against religion, ideology and morality. More than the philosophic aspect and deeper meaning behind, the sound brings the listener in front of a noise wall intermixed with industrial elements. The industrial side of their work is sometimes quite repetitive (cf. “Death”), but also introduce vague technoid influences “cf. “Lesbian anal fisting”) and this is for sure the main change with the past. It’s a quite fascinating experience although I guess that all the heaviest industrial lovers will maybe not pleased with this evolution. They’ll be for sure more in for the pure industrial sound emerging from a track like “Laceration”. “Lubrication” sounds like filling the gap between noise and industrial, but brings an interesting patchwork of ideas. There’s nothing exceptional here, but just a pretty honest sonic experience!

Side Line

"Lubrication" ist bereits das vierte Album der Formation THE PEOPLES REPUBLIC OF EUROPE und sollte der Bandname eine politische Message enthalten, dann ist die "Europäische Republik der Menschen" in ihren Augen jedenfalls eine sehr brutale und unbarmherzige. Auf der Scheibe herrschen im Vergleich zu den Vorgängern noch mehr brutale Power und harscher Noise mit pumpenden Beats vor. Auf 13 Tracks entführen uns TPROE in ihre Welt und die muss, wenn man ihren Sound zum Maßstab nimmt, sehr düster sein. Musikalisch bauen sich für mich diverse Parallelen zu BLACKHOUSE oder ESPLENDOR GEOMETRICO auf.

Größtenteils wird der Fokus auf schnelle und harte Beats gelegt. Als Produktionsstätte dieses Albums kann ich mir lebhaft ein altes verfallenes Fabrikgelände bei Nacht vorstellen. Die Songs kommen dann auch sehr strukturiert aus den Boxen, so dass man ohne Probleme erkennen kann, dass die Jungs von TPROE ihr Handwerk verstehen. Die Beschreibung einzelner Tracks finde ich wie immer im Industrial Bereich relativ überflüssig, da man ja doch weitestgehend nur dasselbe schreiben würde. Passend sind die Titel der Tracks dazu: "Death", "Shake that booty" oder "Demolisher". Als Gegenpart dazu kann man dann die Nummern sehen, die weniger auf Beat als auf die Atmosphäre Wert legen, z.B. "Luficer" oder "Lesbian Anal Fisting", spielen sie doch eher mit den Soundcapes, verändern und verfremden vorhandene Sounds quasi bis zur Unkenntlichkeit.

Ein durchaus gelungenes Album im Bereich Industrial und Powernoise.

MS, terrorverlag

Active since year 2000 The Peoples Republic Of Europe is a Dutch duo who started to experiment with dark ambient sounds. Losing the inspiration and finding new ideas thanks to the Ant Zen roster, they switched to industrial pounding sounds. LUBRICATION is their fourth release and I don't know why but I find ironic looking at a cover with machines parts with The Peoples Republic Of Europe written on it. I find a link with the slavery condition of Chinese workers and the wish of slavery of European politicians. Anyway, back to the music, the 13 tracks of this release find their inspiration into distorted scenarios a la P.A.L., proposing rhythmical explorations into industrial landscapes. Almost all the track are true to the pumping creed where you find similar sounds with rhythm variations, thing that for my tastes is pretty repetitive. On few tracks they embrace their original sound by creating tracks like "The myth of sisyphus" or "Laceration" where they have a more classic industrial ambient sound.

Maurizio Pustianaz, Chain DLK

Jean Meslier leeft tussen 1664 en 1729 en is de laatste veertig jaar van zijn leven dorpspastoor. Hij laat een manuscript na, waarin hij na aanvankelijke twijfel aan de juistheid van het christelijke geloof, uitkomt bij algehele verwerping van de leerstellingen van de Kerk. Zozeer dat hij die als leugens te boek stelt.

De meest beroemde uitspraak uit dit testament geldt momenteel als motto voor het nieuwe album van The Peoples Republic of Europe: "Ik zou willen, en dit zou de laatste en vurigste van mijn wensen zijn, ik zou willen dat de laatste koning zou worden gewurgd met de darmen van de laatste priester."

Bikkelharde industrial, noisescapes en darkambient behoren tot het palet waarmee dit project van [KRAT] en [NOIR] kleurt. Midden tussen Xotox, Asche en Alec Empire staat het vorige album Under Stress in het teken van nakend nihilisme. The Peoples Republic of Europe houdt, te midden van ritmische, industriële beats, de vraag op of dit de richting is die we gezamenlijk opwillen, gezien de verschrikkingen van de moderne tijd.

Op Lubrication trekt het duo deze lijn door, al ligt de nadruk ogenschijnlijk meer op de verdorven kanten van politiek en andere machtswellust en de bewegingen daarachter.

Vanaf opener ‘Burden’ drukt Lubrication als een loden last op de schouders van de mensheid. In de verte zijn stemmen hoorbaar: samples die afkomstig lijken van religieuze voorgangers. In het vervolg blijkt The Peoples Republic of Europe zijn stoomtrein-industrial met tekno-invloeden keihard op plaat geknald te hebben.

Tussen alle hoogovensbedrijvigheid is er zo nu en dan ruimte voor darkambientstukken, die het helaas moeten afleggen tegen bijvoorbeeld MZ.412 of Stahlwerk9. Een lastig punt bij The Peoples Republic of Europe blijft bovendien de wisselwerking tussen de zo goed als instrumentale muziek en het engagement dat uit het motto spreekt.

Ondanks misantropische industrial van de beste soort, geeft de groep weinig houvast of richting. Gelden slaafse volgelingen, onmondige gelovigen en gewillige helpers als het smeermiddel voor de machtsmachinaties, die ons te gronde richten? Lubrication biedt geen helder antwoord; de ideële koers komt niet over.

Wellicht tekent dit het nihilisme dat inmiddels The Peoples Republic of Europe eigen is: ze observeren, kiezen een vlag waaronder het werk wordt uitgebracht en weten het verder ook niet meer. Behalve dat heden en toekomst, door deze bril gezien, inktzwart en weinig hoopvol zijn. Die boodschap komt met Lubrication harder binnen dan ooit.

Sven Schlijper, Kindamuzik

From the beginning you recognize the sound of The Peoples republic of Europe, but somehow this album is different from the previous releases, in a way that 'Lubrication' shows even industrial soundscapes could bring more than just a fine agressive beat, but also emotion and a taste of humor. This is what makes the difference between tPROE and other acts in the genre.

The music has been described as powernoise/rhythmic industrial/dark ambient, but far more influences can be heard on 'Lubrication', like darkwave and a sinister kind of techno.
This album could not only take you along on the dancefloor, but can also grap you into a journey into several places where fear and threats rule. Sometimes it's the soundtrack to a bdsm play, powerful dark temptation, on tracks like 'Death', 'Demolisher', 'Lucifer' and the titletrack, the beauty of the atmospheric 'The myth of Sisyphus' and more lighten up with the hilaric ode to the flying spaghetti monster (FSM) and 'Shake that booty'.

'Lubrication' is a mix of the above tracks, which are the best on the album, while the other half could use the addition of vocals, but maybe the one half needs the other to come out strong being a complete story with some chapters who could stand on their own as being good short stories.

Even though the previous releases by TPROE weren't bad at all, 'Lubrication' makes them sound as a warming up for the real thing and this is certainly the best album so far.

Nick, Gothtronic

Das bereits 3 Album unter dem Label New Darkness Records von „The People's Republic Of Europe-Lubrication“ bringt das Hirn zum kochen. Harte, schnelle und monotone Beats für Freunde des Industrial Rhytmus. Auf den ersten Hörer ein wenig zu monoton aber nach mehrmaligem hören ein sauber und stimmiges Album. Die Rauschgewitter und Distorted Beats von „The People's Republic Of Europe“ waren bereit auf der Extreme Sündenfall 4 mit dem Titel „Antiglobalist I" vertreten. Genau das richtige um die Boxen der Anlage mal auf Ihre Bassverträglichkeit zu testen und die Nachbarn zu ärgern.
The People's Republic Of Europe sind KRAT (Samples/programming/synths) und NOIR (Propaganda/chants/dancing). Gegründet bereits am 4.06.2000 und am selben Tag noch das erste Demoalbum „ Cumulonimbus" fertiggestellt, das ganze noch in Cubase VST 3.5. Beeinflusst wurde die Band über die Jahre von Bands wie Hocico, The Chemical Brothers, Einstürzende Neubauten, The KLF, Atari Teenage Riot, Winterkälte, Nitzer Ebb um nur einige zu nennen.
Weitere Informationen entnehmt Ihr bitte der Webseite: http://www.tproe.com
Wertung: 7 von 10 Punkten

Rhadamantus, Radio Morituri

Geen gebrek aan werkdrift bij The Peoples Republic of Europe – in ’t kort: tPROE.
Lubrication is alweer de tiende cd van [Krat] en [Noir], het duo dat schuil gaat achter de socialistische republiek, sinds de oprichting in 2000. Ook nu weer staat verwondering over de huidige staat van de wereld centraal. Hoe de twee dat vertalen in muziek? Een beetje zoals Laibach dat ook doet: extreem en dansbaar. Dat laatste is relatief nieuw bij tPROE, dat zich van darkambient langzaam in de richting van beukende industrial beweegt. Op Lubrication ligt de nadruk overduidelijk op ritme. tPROE weet er naadloos mee aan te sluiten bij de achterliggende ideologie van deze plaat: de vernietigende werking van staatsmacht en religie. Tja, hoe actueel wil je het hebben? Als een losgeslagen machine dendert tPROE voort. Ondertussen rechtvaardigheid, democratie en mensenrechten vermalend. Oké, muzikaal is het allemaal wat eenvormig, maar door de invloeden van de moderne dansvloer blijft Lubrication boeien. Hoe dat klinkt? Kort door de bocht: als uitstekend geproduceerde hardcore zoals die begin jaren negentig werd gemaakt, maar dan met invloeden uit techno, tekno en – natuurlijk – klassieke industrial. Al strooit de tussen al dat ritmische geweld verdwaalde, donkere ambient wel zand in de machinerie. Jammer, maar niet onoverkoombaar.

Theo Ploeg, OOR

En zo stelde ik de vraag: "Is er ook iets waar wij het NIET eens over kunnen zijn?" Voor de oplettende lezer van deze dubbelrecensies, ondanks dat wij ze onafhankelijk van elkaar schrijven (echt waar!), zijn wij tot nu toe altijd min of meer dezelfde mening toegedaan. In ieder geval, in antwoord op die vraag kreeg ik deze plaat doorgespeeld. The Peoples Republic Of Europe, voor mij een van-horen-zeggen naam, blijken het nog Nederlanders te zijn ook! DJ's Krat & Noir (voor de feestgangers in de regio Utrecht geen onbekende namen) presenteren met "Lubrication" hun nieuwste plaat.

Loeiharde beukende industrial en power electro. Een aantal nummers klinken onmiddelijk geschikt voor de dansvloer (Nummers twee "Demolisher" en drie "Death" zijn goede voorbeelden). Tussendoor zit een aantal pure noise/soundscape tracks. Bij de eerste luisterbeurt vond ik deze storend en kreeg ik het gevoel dat het album op twee gedachten hinkelde, maar bij nader inzien, nee. Het zijn uiteindelijk maar drie op de dertien nummers die dit doen.

Wat kan ik verder zeggen over dit album? Als luistermuziek moet je er voor in de stemming zijn en met bijna 70 minuten is het een lange zit. Voor de rest vind ik het een goed uitgevoerd album wat best lekker wegstampt.

Songsoverruins

The Peoples Republic Of Europe, het project van DJ Krat en Noir is inmiddels alweer toe aan hun vierde album, hun negende release alweer onder deze naam. En in zo'n maand of negen heeft Krat er weer een flinke hoeveelheid muziek uit weten te persen. 70 minuten, verdeed over 13 nummers.

Zoals we inmiddes van TPROE gewend zijn gaat het weer om een album met harde, heel harde industrial, afgewisseld met wat soundscapes. Met zo'n soundscape begint het en dan bepaald niet een ambientachtige, meer denkend aan Throbbing Gristle bijvoorbeeld. Angstig, vol net wel net niet herkenbare invloeden, veel samples. Goed in elkaar gezet, maar wat mij betreft net iets te lang. Met "Demolisher" barst het album daarna echt los. Hard, dansbaar en vooral pijnlijk aan de oren als je het op het juiste volume afspeelt. Ook direct hier weer te vinden de boodschap die TPROE toch ook altijd weer in de muziek verwerkt. Dit keer minder communistisch geörienteerd, meer op de strijd tegen/van het terrorisme.

Die ideeele nummers worden dan in dit geval wel afgewisseld met nummers van geheel andere aard, zoals "Lesbian Anal Fisting" en "Shake That Booty". Wat dat betreft op dit album absoluut wat minder idealisme.

Qua kwaliteit van de muziek, nou die is gewoon weer goed in orde. Wederom blijven de meer soundscapige nummers voor mij de mindere (al is het eind van "Lesbian Anal Fisting" absoluut sterk). Maar stampen dat kan als de beste met tPROE en met dit album misschien wel weer beter dan met de voorgangers. Echte uitschieters als speciale aanraders zijn er dit keer niet, gewoon zelf luisteren en je favoriet kiezen (ik ga voor "Laceration" denk ik, al verandert dat zo af en toe toch ook nog wel).

Extra minpunt en pluspunt van dit album is de lengte. 70 minuten is gewoon veel, helemaal voor dit soort muziek. Maar het album biedt variatie en het is goed vol te houden. Als pluspunt biedt dit dus wel ook weer meer waar voor het geld en voor de dj meer variatie in te draaien nummers.

IkEcht

Éste proyecto es el resultado del dueto holandés formado por [KRAT] (por Pieter Winkellar [Kratarknathrak]) y [NOIR], el primero encargado de las programaciones industrialmente ruidosas pero con cadencias orientadas a pista y el segundo vocalista y profundo orientador del concepto del grupo en cuanto a ideas, estilo y sentimiento sobre todo en los directos, en los títulos de sus temas y letras de canciones anti-sistema. Comenzaron oficialmente su andadura como experimento en Junio del 2000 experimentando con Cubase VST 3.5., pero tras ese comienzo llegó una época difusa que pronto sacó del letargo ese falta de inspiración, de la mano del sello promotor del sonido industrial Ant-Zen permitieron reorientar y evolucionar su sonido y adoptar ciertos aspectos de dicha corriente. 'Among the ruins' fue el comienzo de su reconocimiento como banda industrial y con su maxi 'Monopoly of violence' (2004) rompieron pistas en la ya asentada base de industrial-seguidores, para experimentar con ritmos más tecnificados resultando 'Under stress' que es la semilla del presente 'Lubrication'.


Éste cuarto álbum de tPROE marca la línea divisoria sobre los anteriores trabajos, ya más elaborado y contundente. Su título es ya un adelanto a todo lo que lleva detrás, su tarjeta de presentación es un ritmo más brutal, extremo con beats y pulsos mas intensos con una cobertura de melodía ambiental emulando a las que adereza [KRAT] en su proyecto 'Kratarknathrak' más ritmos technoides en loops. El sentido de su orientación caústica se siente más duramente conforme avanza el curso de escucha de sus 13 temas, con esos efectos distorsionantes en su máxima agudeza de una parte a otra de los cortes. Haciendo un breve pero intenso paseo por sus temas podemos destacar lo siguiente de cada uno, comenzando por la intro 'Burden', el destructor 'Demolisher', el interesante e intenso 'Death', 'FSM' ya contiene matizes ambientales distorsionados reflejo de 'Kratarknathrak', 'Lucifer' ruidosamente ambiental; 'Lubrication' que dá el título al álbum muy cargada de beats techno y agudas máquinas de fondo, la ingenieril 'Absurdist' con sus subidas y bajadas de intensidad, 'Jumonji-giri' una oda a las películas de porno extremo en clave de factoría, sorprende la ambiental pero caústica 'Lesbian anal fisting', 'Laceration' mezcla de loops para pista, 'Shake that booty' imposible de descartar también en pistas industriales, una de las más extremas es sin duda alguna 'The Tokugawa solution' y para terminar con un toque 'relajado' es con 'The myth of sisyphus' un cierre interesante para un álbum tan intenso. Tras la escucha se puede adivinar la relación más estrecha es con grupos de la misma índole como son Ambassador 21, Synascape, Converter, Tactical Sekt, Grendel, Morgenstern, Soman, etc ...