It’s not clear if Krat was ‘Under Stress’ when he recorded this record, but the song with the same name as the CD title sounds stressful with it’s jumpiness and variation. The next song ‘Conveyerbelt’ shows that TPROE still knows how to perform a harsh song that will attract a lot of people to the dance floor. The art of TPROE is that they know how to give a song more layers, although the following merciless ‘In Control’ proves that the one dimensional repeating sound is a part of their repertoire as well. Actually there are not so many new influences until then, but that’s no critic as long as what you do is what you do best. Krat has however tried to capture the world of ambient/ soundscape sounds with songs like ‘Cathedral Of Ice’ and ‘In Despair’. Pitiful enough they are not the best efforts on this record. Especially ‘Cathedral Of Ice’ has a sound that stays the same too long and isn’t exciting enough to listen to for more than seven minutes. Than it’s much better to listen to songs like the driven ‘In Isolation’, the maniacal (recognisable TPROE) beats of ‘Damnation Train’ or ‘Black Out’. Again a fine product of an act that has delivered quality for some time now.

Grade: 8
Review by: Beautevil (gothtronic)

Het einde van de wereld zoals wij die kennen is in zicht. Op het (alweer) achtste album van de politiekgetinte band The Peoples Republic of Europe komen de huidige maatschappij, het globalisme, en het einde van onze beschaving in een razernij voorbij. Op het eerste gehoor klinkt het als ranzige industrial verpakt in een gewelddadig jasje. Op 'Under Stress' wordt spijkerhard nihilisme afgewisseld met beangstigende dark ambient. Het tweetal uit Hillegom heeft elk geloof in ideologie en de mensheid verloren.

Het album bevat diverse samples en uithalen die de luisteraar kritisch laat zijn op de kijk naar zijn of haar leefwereld. Mocht je geen interesse hebben in politiek of geen mening hebben betreffende vrije meningsuiting, is dit toch een plaat die je kunt waarderen als techno of industrial liefhebber. De dansbare elementen zijn uitgebalanceerd en uitgekiend verweven dwars door de inktzwarte kijk op de mensheid die Krat, het brein achter The Peoples Republic of Europe, losslaat op de luisteraar.

Twaalf nummers lang voel je je alsof je bent opgesloten in een kelder met een heel laag plafond. Je stoot de gehele tijd je hoofd omdat je wilt bewegen op de claustrofobische klanken die dit duo voortbrengt. Continue een zware metalen dreun die door je lichaam schiet met daar doorheen industriële geluiden die het geheel een bizarre klankkleur geven. Weet dat je tijdens het luisteren naar deze soundscapes geen rust gegund is. Continu op je hoede blijven en steeds achterom kijken is het advies. Voor je eigen veiligheid.

Written by Roel (Musicfrom.nl)

Since 2002 The People’s Republic of Europe (TPROE) has been very successful. They released several albums, appeared on many compilation albums and gave various live shows. TPROE consists of Krat, a well known DJ in the Dutch gothic scene, and Noir, which we may know as the front man of the Dutch band Jugend. Under Stress is the latest release of TPROE and this album differs greatly from their previous releases.

The first thing that you will notice is that the music on Under Stress is more accessible to the more sensitive listener. They have severely lowered the amount of beeps, cracks and other noises and kept the music as minimalistic as possible without jeopardizing the essence of TPROE.

This album is supposed to deal with the human society on the verge of collapsing due to an upcoming oil and energy collapse and overpopulation. To me this doesn’t become very clear on the album. This might be because the only vocals on the album are from samples which are used to make a nice intro and/or to fill up some gaps in the music. But then again, a lot of noise/industrial bands have statements and messages that they want to share with the world but fail to put into their music. The only way you can understand what they are trying to say is to go to their website and read all about it.

Under Stress is a worthy successor of their previous album Monopoly of Violence and likely to be played in clubs due to the fact that the music is more accessible for a lot of people and quite danceable. Under Stress is bound to attract more people into the world of The People’s Republic of Europe.

Written by Paul Wiggers (gothicinfo.net)

Bikkelharde industrial houdt nihilisme een spiegel voor.

Het duo [KRAT] en [NOIR], gezamenlijk opererend onder de naam The Peoples Republic of Europe, is met Under Stress toe aan zijn achtste plaat. Een album waarvan een extreem beklemmende sfeer uitgaat. Niet vreemd, aangezien The Peoples Republic of Europe een weinig rooskleurig beeld van het nu en de toekomst erop nahoudt.

Kort gezegd komt hun wereldvisie erop neer dat de mensheid verslaafd is aan energie en olie. Een nijpend tekort daaraan en groeiende overbevolking leiden tot chaos, depressie, isolatie, bloedvergieten en hongerdood. Verschrikkingen waaraan de mensheid best het hoofd zou kunnen bieden, ware het niet dat vaak door economische motivaties voor de korte termijnoplossing gekozen wordt. Voor de lange duur resteert dan niets anders dan minimaal een voortzetting van de huidige situatie; alsof zes miljard mensen in een trein zitten die rechtstreeks richting afgrond dendert en denken: “Mijn tijd zal het wel duren.”

The Peoples Republic of Europe heeft ook geen antwoorden of oplossingen. Under Stress wil tastbaar maken wat vaak veraf gehouden wordt, genoemde verschrikkingen dichtbij brengen en de luisteraar met zijn neus op de feiten drukken. Is dit echt wat je wil? Draai je je nog eens om in je slaap en snurk je rustig verder? Of sta je op en doe je er wat aan, hoe klein ook? Want: wil jij een kaartje kopen voor die gedoemde treinreis? Een rinkelende wekker voor het nihilisme dus, in confrontatie met de harde realiteit.

Industriële beats roepen de machinerie van moderne assemblagefabrieken in gedachten. Dampende stoomtreinmotoriek en piepende geluiden beuken ‘Conveyerbelt’ en ‘In Control’ voorwaarts. Under Stress staat ronduit bol van razende beats (tekno niet onwaardig) en powernoise elementen. Snoeihard en compromisloos dienen dan ook als meest passende trefwoorden.

In angstaanjagende darkambient-uitstapjes (‘Cathedral of Ice’, ‘In Despair’), die herinneren aan het vroege werk van het tweetal, liggen kortstondige rustpunten. Het zijn spaarzame momenten ter overpeinzing; even naar lucht happen buiten de dreunende claustrofobie die Under Stress in zijn greep houdt.

De bikkelharde ritmische industrial zal menige dansvloer in beweging zetten. Daarvoor kun je [KRAT], één van de bekendere dj’s uit de Nederlandse gothic scene, natuurlijk wel laten lopen. Maar hoe geëngageerd The Peoples Republic of Europe ook mag zijn, het is de vraag hoeveel dansers die boodschap zullen meekrijgen. Verhuld in ruisende, moeilijk verstaanbare en versnipperde samples, ligt die immers niet bepaald voor het oprapen.

Met Under Stress slaagt The Peoples Republic of Europe erin een desolaat en beklemmend beeld te schetsen van de hedendaagse wereld. Nihilisme regeert volgens de twee alom en die sfeer tekent het album voluit. Zozeer dat de plaat zelf gemakkelijk als nihilistisch weggezet zou kunnen worden. The Peoples Republic of Europe gelooft echter ergens nog steeds in de mogelijkheid tot verandering en houdt met Under Stress slechts een spiegel omhoog. Jammer genoeg is dat kleine beetje hoop op beter, hoe futiel ook, aan Under Stress nauwelijks af te horen. Dat mag een kleine smet heten op een verder geweldig industrialalbum van Nederlandse bodem.

Written by Sven Schlijper (Kindamuzik)

Nog niet al te lang geleden was er Monopoly Of Violence, sindsdien was er al de internet-release Cumulonimbus II [Ambient Recordings 2003-2005] en nu is er alweer de opvolger Under Stress. Kortom Krat is er maar druk mee, zijn project tPROE. Voornamelijk hij inderdaad, want Noir is live danwel op het podium te aanschouwen, maar op dit album heeft hij geen rol, anders dan benoemd in het boekje.

Op dit album enerzijds de harde industrial, ook wel stampie stampie muziek, die we kennen van Monopoly Of Violence, dus met songstructuren (nog net) doorstampen, bijvoorbeeld op "In Control", maar ook uitstapjes naar de darkambient (Cathedral Of Ice) en nummers die nog wat meer hebben dan de nummers op de voorgaande albums, althans voor mij dan. Conveyerbelt bijvoorbeeld is een nummer dat net iets meer biedt dan alleen stampen, dat lagen zo weet te combineren dat het interessant luistervoer is, maar zeer zeker ook geschikt voor de dansvloer. Een nummer dat voor mij aantoont dat tPROE weer een stapje verder is.

Valt met deze afwisseling en dit stapje vooruit dit album dan ook direct in de prijzen. Nou ja eigenlijk. Allereerst gewoon als erg goed album, de ambient breekt het stampen even, waardoor je weer energie kan laden. De ambient zelf is alleen nog niet altijd even sterk, leuk, maar ik luister makkelijker naar een heel ambient album dan hier geconcentreerd naar zo'n track te blijven luisteren. Maar dus ook meer variatie in het gestamp, het maakt het album.

Speciale tips naast Conveyerbelt zijn wat mij betreft Black Out en het nummer met de achtergrond-samba-band The Oligarchy.

Written by IkEcht

if this Dutch outfit's very name hasn't already put you in the right frame of mind, maybe some of the song titles will: conveyerbelt, cathedral of ice, disaster psychology, the oligarchy, die off, the long decline. Shit, even the album cover is just a close up of a slab of weathered concrete or something. Its kinda hard to up the ante after converter's 'Shock Front' with it's actual metal plates for the liner, but still, that's a pretty good try. Yes, TPROE will not likely be doing guest programming on the next Madonna album, that's for damn sure. So what do they sound like? Well, I don't know what there is to get so pissed off about in Holland, but whatever it is, they are opposed to it. The songs run in with a minimum of preamble and give you a shot with the steel chair almost immediately. Hard, simple, repetitive rhythms smash away while shrieking electronic wails and beleaguered-sounding bass rumbles lurch about in the backdrop. You have your standard vocal samples expressing a lack of optimism with the future of mankind, and a general sensation of being punched in the face by Nietzsche while listening to this recording. Very gabber, actually, with the intense trancelike repetition. Sometimes it works, like on 'conveyerbelt' [extra industrial points for using "creative" grammar], other times it just makes the tracks feel about two minutes too long. Not spectacular, but quite good for when you're just in a mood to be pitched about and assaulted without pondering any higher truths for 65 minutes. Did I think? Hell no. Question 1b: did that bother me? Hell no. Did it make me want to fight? To you, a counter-question: How do you know I'm not beating someone up right now? Don't be too curious or you might be next. Would I buy it again? Yes, but only if I couldn't smack a bitch and take it first.

Written by _consume_